Büyük şeylere küçük adımlarla ulaşılır.

    Evde yanlızsınız kapı çalındı açtınız.Kimi görürsünüz kocanız, oğlunuz kızınız veya tanıdık bir arkadaşınız.Bildik tanıdık birini beklersiniz.Hiç tanımadığınız biri kocaman sarışın bir adam.

    --Aa bu olmadı işte sen ağlamışşın yengehanım! der.

    Suçüstü yakalanan çocuklar gibi hemen inkar edersiniz.

    --Yok hayır ağlamadım.

    Sonra aklınız başınıza gelir sormanız gereken soruyu sorarsınız.

    --Siz kimi aradınız?

    --Zatı alilerini efendim.Ben Faruk

    Eşinizin en samimi arkadaşıdır arasıra mektublaşırlar.Ordan hatırlarsınız.

    --Aaa buyrun tanımadım.

    --Nasıl tanırsın.Nerde bizim oğlan?

    Sizi itercesine koridora yönelir.

    --Burada yok göreve gitti.

    --Yaa ben işyerine uğradım söylemediler.

    --Bilemem artık.

    --Eh bizde oturur iki laf ederiz.Hem sen yüzünüde yıka ağlamak yok misafirin yanında ağlanmaz.

    Ne laubali bir adam galiba burda oturup sevgili dostunu bekliyecek.Daha çok beklersin diye düşünürsünüz.  

     devamı sonra

                                                            Ertan Tokmak